door Ed Bausch
BERGEN – Na een paar woorden al bén je zelf die mestkever, of de snoek, of de naaktslak of….Inlevingsvermogen, het besef dat we als mens de wereld delen met de dieren. Het lijkt in deze tijd wel eens of de mensheid zich alleen waant op ons planeetje, ten koste van planten en dieren. Toch is er ook een onderstroom van stemmen en geschreven woorden die zeggen: ‘Stapje terug, iets meer onderdanigheid zou wel gepast zijn, we zijn deel van een systeem, een kwetsbaar systeem.’ In dat opzicht is ‘Alles ritselt en ruist’ heel veel meer dan alleen een fijn en prachtig gemaakt boek.
Esther en Tirza Teule maakten ‘Alles ritselt en ruist’”
In 24 korte verhalen trekt Esther Teule je het hoofd en de gedachten van een dier in. Na een paar regels bén je zelf al het dier, waarvan ze even een moment in het bestaan beschrijft. Vanuit haar tuin in Lelystad schreef ze haar 24 dierenverhalen voor volwassenen. Haar ‘dubbele nicht’, de Bergense beeldend kunstenaar en grafisch vormgever Tirza Teule maakte er illustraties bij. Niet van een dier, maar van wat een dier misschien ziet of denkt. Dit is veel meer dan een boek. Dit is grandioos voedsel voor de geest, om tot je te nemen op overpeinzingen in zomerse weken en om de verhalen aan elkaar voor te lezen bij de kachel in herfst- en wintermaanden.
Lezen
Teule laat de dieren niet praten. Het zijn de gedachten van een hij of een zij, die je leest. Een dier dat intuïtief iets doet, er misschien toch ook een gedachte, bewustzijn bij heeft. Of heeft de schrijfster het zo gedaan om ons mensen een beetje meer besef te geven van ‘dat andere leven’, ban planten en dieren? Esther en Tirza Teule zijn wat je noemt ‘dubbele nichten’. “Onze vaders zijn broers, onze moeders zusters.” Qua leeftijd schelen Tirza en Esther niet veel. En zo is het ook met de gevoelswereld. Tirza maakte het werk af van illustrator Margot Bouwhuis, toen die ziek werd.
Het mooie van de gedachten van de ander”
“Natuur is er, altijd en overal”, vertelt Esther in de Bergense tuin van Tirza. Maar we gaan er teveel aan voorbij, zien ons misschien wat veel als heer en meester, terwijl we slechts een gelijktijdig onderdeel zijn. Ik denk wel eens dat we te veel losgeraakt zijn van waar we vandaan komen.” Toch wil ze niet belerend zijn, maar juist het mooie laten zien als je eens denkt vanuit de ander, dat kan een dier zijn of een ander mens. Tirza: “In ieder dier herken ik wel iets.”
Ondergroei
Er is een veld, er is een plas, een bos. In die entourage spelen de gedachten en handelingen van de dieren zich af. “Een heel Hollands landschapje”, zegt Esther. Ze plaatst de dieren in hun situatie van een moment, in hun ‘woning’, in hun keuzes op een moment en geeft ze daarmee iets menselijks. Het was een periode van drie jaar om te komen tot wat er nu is. Ze was eerder popzangeres en schreef al wel. Dit boek lijkt erg in de buurt te komen van wat ze wil zeggen. Dat alles wat ritselt en ruist, soms verstopt in holen of in ondergroei onder bomen en struiken net zo belangrijk is als het rumoer van ons, mensen. De blik op inlevingsvermogen.
Het is een uitgave in eigen beheer, vraag er naar in de (digitale) boekhandel of kijk op estherteule.nl en tirza-teule.nl.
- Deel dit bericht:
